donderdag 21 mei 2015

Boekbespreking 'Postpartum depressie' - Anne Marleen Meulink


 meer info of bestellen

Titel: Postpartum depressie. Depressief na een bevalling: oorzaken, gevolgen en adequate ondersteuning.
Auteur: Anne Marleen Meulink
ISBN: 9789088505195
Uitgeverij SWP
Jaar: 2015
Pagina's: 144
Prijs: € 24,90
Bestellink


"Het valt met geen pen te beschrijven hoe verdrietig het is om een baby in je armen te houden terwijl de tranen over je wangen stromen en alles in je kapot lijkt te zijn”

Ooit schreef ik artikelen over moederschap voor maandbladen. Zelf vond ik het belangrijk om aan te geven dat moeder worden naast bijzonder ook bijzonder zwaar kan zijn. Voor jezelf brengt het in één klap een enorme berg veranderingen teweeg en daarnaast veranderen de relaties met je vrienden, ouders en partner. Eigenlijk veel te veel om in één keer te verwerken. De hoofdredacteur was het niet met me eens. Het moest vooral positief blijven en relatieproblemen konden best goed komen met een glaasje wijn bij de open haard. Met die correcties ben ik niet akkoord gegaan. Welke lezeres heeft er nu baat bij het in stand houden van zo’n rooskleurig plaatje?

Kluwen
In haar boek legt Anne Marleen Meulink kraakhelder uit dat het hebben van te hoge verwachtingen zelfs een van de risicofactoren is van het ontwikkelen van een postpartum depressie. Ook gebrek aan sociale steun is er een, zoals het geval is bij vrouwen die zich alleen voelen na de bevalling of het vertrek van de kraamhulp. Naast vele sociale aspecten blijken er nog rijen biologische en psychologische risicofactoren te zijn die meespelen, zoals depressies in het verleden en schildklierproblemen. Anne Marleen Meulink verwoordt mijn teleurstelling goed als ze schrijft: ‘Simpele, eendimensionale oorzaken en oplossingen zijn er niet, hoe prettig dat ook zou zijn.’ Postpartum depressie is een complex samenspel van een enorme hoeveelheid risicofactoren. Iedere vrouw heeft haar eigen kluwen die ze moet zien te ontrafelen. En dat kan ze niet alleen.

“Geniet er nou maar van, die babytijd gaat zo snel voorbij.”

Lijden in stilte
Op de hulpverlening voor deze vrouwen is heel wat aan te merken, deze hangt vooral af van toevalligheden zoals de ervaring van de hulpverlener in kwestie. Als vrouwen al de moed hebben over hun ernstige psychische klachten met anderen te praten, worden deze vaak ernstig onderschat. Een postpartum depressie is niet te vergelijken met de normale aanpassingsproblemen maar wordt daar wel vaak voor aangezien. Slechts de helft van deze vrouwen krijgt professionele hulp, de rest lijdt in stilte. De bagatelliserende opmerkingen zijn niet van de lucht, ook niet onder professionals zoals huisarts en verloskundigen. ‘Het is ook een grote verandering, zo’n kindje erbij.’ Of ‘Gun jezelf wat tijd om te wennen.’ Hierbij krijg ik meteen herinneringen aan de ervaringen van jonge moeders die ik voor mijn boekje ‘Moeder worden voor je 25ste’ verzamelde. Ook zij kregen uitspraken te horen als ‘Ja meid, dat hoort er allemaal bij.’ ‘Jij wilde dit toch zo graag?’

Screening
Wat vrouwen met een postpartum depressie nodig hebben, is iemand die voor haar zorgt, zodat zij goed voor haar kind kan zorgen, legt de auteur uit. Daarbij is het belangrijk haar te informeren over postpartum depressies en het gevoel van controle terug te geven door samen op zoek te gaan naar behandeling of begeleiding die bij haar past. Hoewel een postpartum depressie een goede prognose heeft en bijna altijd weer verdwijnt, is het belangrijk zo snel mogelijk in te grijpen om een snel herstel te bevorderen. De auteur bespreekt de belangrijkste behandelmethoden die bij postpartum depressie kunnen worden ingezet. Ook geeft zij vele aanbevelingen voor het verbeteren van de zorg rond postpartum depressie in het algemeen. Zo kan voor de bevalling standaard een screening van risicofactoren plaatsvinden, bijvoorbeeld door een verloskundige, die veel leed kan voorkomen. De kans dat vrouwen psychische problemen krijgen is immers nooit groter dan in deze levensfase.

20.000 kinderen per jaar
Ik ben twee keer geschrokken tijdens het lezen van dit boek. Ten eerste blijkt een postpartum depressie allesbehalve een uitzondering op de ‘roze wolk-regel’. Het komt naast de normale dip in de kraamtijd (de zogenaamde ‘baby blues’) voor bij 10 tot 15 procent van de vrouwen die bevallen. En dat vind ik veel. 20.000 kinderen per jaar worden geboren in een tijd dat hun moeder zich slechter dan ooit voelt. Daarnaast blijken de effecten op de ontwikkeling van deze kinderen ook nog eens veel groter te zijn dan ik dacht. Ogenschijnlijk gaat er veel aan zo’n kleintje voorbij, maar door de gebrekkige moeder-kind-interactie kan een kind essentiële ervaringen missen, wat later in zijn leven tot achterstanden en misdiagnoses kan leiden. Niet dat deze kennis moeders zal helpen - het zal hun schuldgevoel waarschijnlijk alleen maar vergroten - maar hopelijk schudt het professionals wakker die hierdoor sneller zullen ingrijpen.

De auteur
Anne Marleen Meulink is journalist en cultureel antropoloog en heeft zelf een postpartum depressie meegemaakt. Die ervaringsdeskundigheid merk je in alles. Ze schrijft respectvol en invoelbaar, zonder dat het een persoonlijk relaas wordt. Inhoudelijk is er een mooie mix ontstaan van nuttige informatie over deze klachten en inzicht in de beleving ervan. Toch is dit echt een boek voor professionals. Voor vrouwen die zelf een postpartum depressie doormaken of moeten verwerken geeft de auteur onderstaande leestips:


Geen opmerkingen:

Een reactie posten